Διαβάζοντας σήμερα τα άρθρα του blog μου, το όποιο το έχω παρατήσει στην ησυχία του (έπειτα από δική του απαίτηση) δυο σχεδόν χρόνια, βλέπω κάπου στον Ιούνιο του 2010 ένα άρθρο περί των καταστρεπτικών συνεπειών της εξεταστικής (http://angelicdevil-vs-ippolyth.blogspot.gr/2010/06/blog-post.html)... ωραία τα έλεγα τότε.. τα τήρησα κιόλας.. έκανα ακόμα δυο χρόνια να τελειώσω την σχολή.. αμ πως.. θα δίνω συμβουλές και δεν θα τις τηρώ? Ντροπή…. Και αφού λοιπόν τήρησα την πολύ σοφή συμβουλή μου και πέρασα ακόμα δυο απίθανα χρόνια ως φοιτήτρια.. ήρθε το τέλος.. (όχι του κόσμου.. είπαμε είναι το 2012 αλλά έχουμε ακόμα 3 μήνες για να τελειώσει το έτος..)… ήρθε το τέλος της φοιτητικής μου ζωής..
Σε αυτό το σημείο να τονίσω ότι όλοι μου έλεγαν ότι έναν φοιτητή τον ξεχωρίζεις γιατί είναι ο μόνος ενήλικας που αγχώνεται Φλεβάρη Ιούλη και Σεπτέμβρη κάθε έτους….
Απολύομαι ψαρούκλες τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες!!!!!!!
Αυτή την ανεκδιήγητη φράση είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να χρησιμοποιήσω όταν τελειώσω την σχολή… Και να λοιπόν 11 χρόνια μετά την εισαγωγή μου ήρθε η ώρα της «εξαγωγής» μου…σαν προϊόν που ετοιμάζεται να πακεταριστεί και να σταλθεί με κάποιο φορτηγό νταλίκα εκτός Ελλάδας νιώθω… Αφήνοντας τις κρίσεις της μέσης ηλικίας που έρχονται πίσω μου συνεχίζω το άρθρο..
Σας έχει τύχει ποτέ να τελειώσει κάτι και να σας μείνει ως κατάλοιπο? Φαντάζομαι ότι σε κάποιο κομμάτι της ζωής σας θα έχει συμβεί και αυτό ως εμπειρία.. έτσι νιώθω και 'γω τώρα…!!
Ξύπνησα την αυγούλα μιας μέρας του Αυγούστου με άγχος και την διάθεση να διαβάσω.. όχι κάτι συγκεκριμένο.. απλά να διαβάσω.. ότι βρεθεί μπροστά μου.. και το άγχος όσο πήγαινε μέσα στην μέρα μεγάλωνε και η διάθεση για διάβασμα το ίδιο.. Ψάχνοντας την αιτία γι' αυτήν μου την παράξενη συμπεριφορά κατάλαβα ότι νιώθω ακόμα φοιτήτρια..!! Δεν το απέβαλα όπως την μυωπία από τα μάτια μου στα 23 μου.. όχι όχι όχι όχι αυτό μου κατσικώθηκε… έμεινε εδώ να με τυραννάει σαν σκέψη μέσα στο κεφάλι, σαν επιθυμία για κάτι που μόνο αποστροφή μου έφερνε στο παρελθόν..
Και δια του λόγου του αληθές.. εκείνη την αποφράδα μέρα.. το καταραμένο πρωινό ανέβασα στο φεις μου «Thelo na diavaso... exo tin anagki na diavaso... to ksero den eimai kala.. sigoura xriazomai psixotherapia... alla parolauta exo tin anagki na diavaso.. Ypografi: mia proin foititria».. Συγγνώμη….ποιος νορμάλ άνθρωπος νιώθει νοσταλγία για το διάβασμα?????? Νορμάλ..?? Ποιος είναι νορμάλ?? Εγώ??? Πλάκα κάνεις????
Χμ.. το πήρα απόφαση δεν φταίω εγώ.. ο ήλιος φταίει.. δημιουργεί ψευδαισθήσεις.. πρέπει να έπαθα ηλίαση.. αυτό είναι.. έπαθα ηλίαση.. Ελπίζω για το καλό σας να μην έχει αντίρρηση κανείς για το συμπέρασμα μου!! Αλλιώς θα τον περιμένω στην γωνία με το βιβλίο που διαβάζω…είναι βαρύ….και ασήκωτο..!! Ομοιοθεραπεία…χτυπάω το κακό με την ρίζα του φυτού που φύτρωσε κατά λάθος έξω από το παράθυρό μου…
Σε αυτό το σημείο να τονίσω ότι όλοι μου έλεγαν ότι έναν φοιτητή τον ξεχωρίζεις γιατί είναι ο μόνος ενήλικας που αγχώνεται Φλεβάρη Ιούλη και Σεπτέμβρη κάθε έτους….
Απολύομαι ψαρούκλες τα μαλλιά μου κάνω μπούκλες!!!!!!!
Αυτή την ανεκδιήγητη φράση είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να χρησιμοποιήσω όταν τελειώσω την σχολή… Και να λοιπόν 11 χρόνια μετά την εισαγωγή μου ήρθε η ώρα της «εξαγωγής» μου…σαν προϊόν που ετοιμάζεται να πακεταριστεί και να σταλθεί με κάποιο φορτηγό νταλίκα εκτός Ελλάδας νιώθω… Αφήνοντας τις κρίσεις της μέσης ηλικίας που έρχονται πίσω μου συνεχίζω το άρθρο..
Σας έχει τύχει ποτέ να τελειώσει κάτι και να σας μείνει ως κατάλοιπο? Φαντάζομαι ότι σε κάποιο κομμάτι της ζωής σας θα έχει συμβεί και αυτό ως εμπειρία.. έτσι νιώθω και 'γω τώρα…!!
Ξύπνησα την αυγούλα μιας μέρας του Αυγούστου με άγχος και την διάθεση να διαβάσω.. όχι κάτι συγκεκριμένο.. απλά να διαβάσω.. ότι βρεθεί μπροστά μου.. και το άγχος όσο πήγαινε μέσα στην μέρα μεγάλωνε και η διάθεση για διάβασμα το ίδιο.. Ψάχνοντας την αιτία γι' αυτήν μου την παράξενη συμπεριφορά κατάλαβα ότι νιώθω ακόμα φοιτήτρια..!! Δεν το απέβαλα όπως την μυωπία από τα μάτια μου στα 23 μου.. όχι όχι όχι όχι αυτό μου κατσικώθηκε… έμεινε εδώ να με τυραννάει σαν σκέψη μέσα στο κεφάλι, σαν επιθυμία για κάτι που μόνο αποστροφή μου έφερνε στο παρελθόν..
Και δια του λόγου του αληθές.. εκείνη την αποφράδα μέρα.. το καταραμένο πρωινό ανέβασα στο φεις μου «Thelo na diavaso... exo tin anagki na diavaso... to ksero den eimai kala.. sigoura xriazomai psixotherapia... alla parolauta exo tin anagki na diavaso.. Ypografi: mia proin foititria».. Συγγνώμη….ποιος νορμάλ άνθρωπος νιώθει νοσταλγία για το διάβασμα?????? Νορμάλ..?? Ποιος είναι νορμάλ?? Εγώ??? Πλάκα κάνεις????
Χμ.. το πήρα απόφαση δεν φταίω εγώ.. ο ήλιος φταίει.. δημιουργεί ψευδαισθήσεις.. πρέπει να έπαθα ηλίαση.. αυτό είναι.. έπαθα ηλίαση.. Ελπίζω για το καλό σας να μην έχει αντίρρηση κανείς για το συμπέρασμα μου!! Αλλιώς θα τον περιμένω στην γωνία με το βιβλίο που διαβάζω…είναι βαρύ….και ασήκωτο..!! Ομοιοθεραπεία…χτυπάω το κακό με την ρίζα του φυτού που φύτρωσε κατά λάθος έξω από το παράθυρό μου…

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου